Verslag Rhododendron wedstrijd

Rhododendronwedstrijd gewonnen — en nee, dat lag niet alleen aan mijn talent

Afgelopen week mocht ik, tot mijn eigen lichte verbazing, de Rhododendronwedstrijd op naam schrijven. Een overwinning waar ik met gepaste trots op terugkijk — al moet ik eerlijk bekennen dat niet alles op pure klasse gebaseerd was.

De start van de ronde was namelijk… laten we zeggen: zoekende. Niet alleen mijn swing, maar ook mijn vertrouwen had een paar holes nodig om op temperatuur te komen. Gelukkig waren daar mijn flightgenoten Erwin en Herman, die zich met bewonderenswaardige regelmaat bezighielden met een alternatieve wedstrijdvorm: “zoek de bal in het hoge gras”. Naar schatting wonnen zij die discipline met drie à vier overtuigende punten.

Zelf had ik bovendien onverwachte steun van de natuur. De bomen langs de baan — normaal niet mijn grootste vrienden — besloten deze keer af en toe mee te werken door een minder strak geslagen bal liefdevol terug richting fairway te kaatsen. Je kunt dat geluk noemen. Ik noem het een goede relatie met het landschap.

Gaandeweg de ronde groeide mijn vertrouwen. Dat had ongetwijfeld ook iets te maken met de soms luid hoorbare zelfreflectie van mijn medespelers. Woorden als “ongelooflijk”, “potver...d..e dat kan toch niet woar ween” en andere minder publiceerbare coachingstermen galmden regelmatig door het Twentse landschap. En laten we eerlijk zijn: niets motiveert meer dan de frustratie van een ander — uiteraard volledig collegiaal en met een knipoog bedoeld.

Over de baan meer en meer zoals het zou moeten zijn. Die ligt er zichtbaar steeds beter bij. Het herstel van de beregeningsinstallatie, gecombineerd met een gezonde dosis regen en de warmte van de afgelopen weken, heeft wonderen gedaan. Het gras groeit weer zoals bedoeld — tot groot plezier van de greenkeepers en iets minder groot plezier van Erwin en Herman.

Al met al: een prachtige ronde op een goed herstellende baan, een onverwachte overwinning en opnieuw het bewijs dat golf een spel is van techniek, concentratie… en af en toe een behulpzame boom.

Tot op de volgende tee.

Edwin