Wedstrijdverslag Maandbeker 1

Afgelopen zondag vond de vijfde maandbeker plaats. Voor mij de vierde keer dat ik meedeed sinds ik dit jaar lid ben geworden van ’t Sybrook. Tot nu toe bevalt het hartstikke goed: een mooie baan, fijne faciliteiten en leuke mensen.

De afgelopen wedstrijden verliepen telkens prima, maar er was zeker ruimte voor verbetering. Het klikte nog niet helemaal in elkaar. Dure fouten resulteerden uiteindelijk in een ronde rond of net boven mijn handicap, maar helaas lukte het niet om mijn handicap te verslaan. Dat ik zondag zes slagen onder mijn handicap zou lopen, had ik dan ook niet zien aankomen. Een start met zes pars op rij en een eerste negen holes van veertig slagen was een heerlijk begin. Soms moesten we wel even lang wachten op de tee-box, maar gelukkig hadden we een erg gezellige flight. Uiteraard moest ik de duikbootbeschuldigingen zo nu en dan wel doorstaan.

Na negen holes vond Beau het tijd geworden voor een koud biertje. Tot verbazing van de marshall kwam Beau dan ook vrolijk met een koude Grolsch bij Noord 1 de tee-box op gewandeld. Of dit het spel nou echt ten goede kwam viel te betwijfelen, maar de lol was er niet minder om.

Het mooiste moment van de dag moest echter nog komen. Op hole 16 (Noord 7) pakte Thijs met veel ambitie zijn driver uit de tas. Slag 1 ging wel ver, maar helaas het bos in. Toen was er echter niets meer te verliezen. Bal 2 werd opgeteed en vertrok als een raket. Nietsvermoedend liepen wij richting mijn bal voor slag 2 en tot onze verbazing zagen we met de rangefinder iets naast de hole liggen. Het scheelde vijf centimeter of hij had met zijn tweede slag bijna uitgeholed (zie foto).

Helaas was het ‘slechts’ een par save, maar fantastisch om te zien.

Aangekomen bij hole 18 kon ik met een par binnenkomen op een score van 63. Gelukkig was de concentratie inmiddels wel verdwenen en maakte ik nog een triple bogey. Daardoor eindigde ik uiteindelijk op een mooie score van 66 en bespaarde ik mezelf een fluitconcert😊.

Groet,

 Stijn