Verslag golfwedstrijd, kerstlunch damesdag en een kerstverhaal

De jaarlijkse wedstrijd en kerstlunch van de damesdag stond geheel in het teken van sportiviteit en gezelligheid.

Na de wedstrijd werden de dames hartelijke ontvangen in een sfeervolle knusse ruimte. De tafels waren prachtig aangekleed met kleine huisjes voorzien van lichtjes.

De dames werden welkom geheten door de voorzitter.

Er was een droevige mededeling. Yvonne Klein Breteler , een trouw lid van de damesdag is overleden. We hebben een moment van stilte gehouden om haar te gedenken.

De uitslag van de gehouden enquête werd besproken door Patricia.

Monique heeft de uitslag van de wedstrijd medegedeeld, dit keer waren er geen prijzen voor het beste team. De huisjes die op tafel stonden mochten de dames na afloop mee nemen, zo had iedereen een prijs. Dit gebaar werd erg gewaardeerd.

Vooraf aan de lunch werd een kerstverhaal verteld.

De lunch was prima verzorgd door de keuken brigade en de dames hebben het zich goed laten smaken.

Op het einde is de horeca en keuken hartelijk bedankt voor hun inzet, en mochten ook een huisje in ontvangst nemen.

De combinatie van sportiviteit en gezelligheid maakte deze damesdag tot een bijzondere geslaagde afsluiting van het golfjaar.

Kerstverhaal

Ons clubhuis vol licht..

Kerst is een tijd van warmte, verbinding en stil te staan bij wat echt belangrijk is. Vandaag willen we een kerstverhaal delen- een verhaal dat niet over verre landen of grote wonderen gaat.

Maar iets wat we allemaal kennen; een huis.

Want wat betekent een huis eigenlijk?

Is het de plek waar je woont, of is het de plek waar je welkom bent-ook als het even wat stiller in je leven is.

Dit verhaal speelt zich niet af in Bethlehem of een besneeuwd dorp maar gewoon hier op de golfclub.

Ons clubhuis vol licht.

Het was een koude december avond. De laatste flight van de dag liep over 18 holes. De mist hing laag over de fairway en in het clubhuis branden de lichtjes al. De geur van het eten vulde de lucht, vermengd met het knetteren van de open haard.

Voor velen was de golfclub die avond meer dan zomaar een plek om te spelen, het was hun tweede huis.

Aan een tafeltje bij het raam zat Jan. Een trouwe speler, maar sinds het overlijden van zijn vrouw

kwam hij minder vaak. Zijn clubs stonden al maanden in de kast, tot één van de leden hem belde.

Jan je hoort bij ons. Kom vanavond gewoon mee eten en geen excuus.

En dus zat Jan daar nu wat onwennig maar met een grote glimlach om zijn gezicht.

Aan de ander kant zat Sophie, een nieuw lid. Pas verhuisd, nog niemand echt goed kennende.

De 1^e weken voelde ze zich wat verloren tussen al die gezichten. Tot die avond . Toen ze binnenkwam wenkte iemand haar. Kom erbij we hebben nog een stoel vrij.

Een klein gebaar-maar het voelde als thuiskomen.

We noemen dit gebouw ons clubhuis. En dat is niet zomaar een naam . Een huis is een plek waar je jezelf mag zijn, waar je samen lacht, soms verliest , maar altijd weer opstaat. Dit clubhuis leeft, omdat we er met zijn allen leven in brengen.

 Een huis is niet de plek waar je woont, het is de plek waar je welkom voelt Laten we dit gevoel mee nemen , niet alleen vandaag , maar ook de komende tijd- op de baan , in het clubhuis en in alles wat we doen.

Dat onze golfclub een plek mag blijven waar iedereen zich thuis voelt, bij elke drive, elke hole en bij het samenzijn na afloop.

Fijne kerstdagen namens de damesdag

Hetty ten Asbroek