Maandbeker 1 wedstrijd 5 juni 2026

Meedoen met maandbeker 1 vind ik normaal gesproken best spannend: strokeplay én van wit is voor mij een uitdaging. Heeft wrs te maken met mijn allereerste keer ergens 2020. Op Zuid 1 sloeg ik mijn drive en mijn provi de rhodo’s in, met als gevolg een 12 op de eerste hole. De ronde was dus al na 1 hole verprutst en de rest van de holes heb ik netjes afgemaakt, maar het liefst wilde ik direct naar huis. Toen!

Inmiddels heb ik al wat strokeplayondjes achter mijn naam en snap ik het spelletje beter: ‘hou de bal in de baan en doe geen domme dingen’. Ik heb nog wel getwijfeld of ik wel mee moet doen met mijn handicap (17.1). Moet ik wel mee willen doen met de ‘grote jongens en dames’ van ‘t Sybrook of is het beter, eerlijker, verstandiger om met maandbeker 2 mee te doen? Ik schrijf me toch in, want ik speel wekelijks van geel én stableford, dus dit is een mooie afwisseling.

Dus zondagochtend de wekker gezet op 7.30 uur, angst en schaamte thuis gelaten en vol goede moed naar ‘t Sybrook. Op de driving range nog wat kleine dingetjes uitgeprobeerd in mijn swing, tot het goed voelde. De vorige maandbeker speelde ik met de latere winnaar Tycho Wagenvoort. Ik vond het fantastisch om zijn drives te zien. Hij slaat zo 250 meter. Omdat je 18 holes met elkaar meeloopt, kan ik ook leren van zo'n jonge gast. Eigenlijk had ik 4 uur lang een golfinstructiefilmpje in mijn flight. Mijn drives gaan ook meestal redelijk, maar ik wil ook altijd verder en constanter. Dus wat ik zag bij Tygho heb ik tijdens diezelfde ronde ook geprobeerd en het werkte en gebruik ik nu ook in mijn drives. Ook dat vind ik een voordeel van maandbeker 1: je kunt ook leren van elkaar.

Ik zat de afgelopen 2 jaar in een ‘chipdip’, wat ook veel met mijn vertrouwen heeft gedaan en misschien ook de reden van mijn hoge handicap. Wat ik ook probeerde of welke club ik gebruikte: ik flufte en topte alles, dus de putter werd mijn redder. De afgelopen weken heb ik zelf in mijn eigen tuin ontdekt wat ik al die tijd fout deed, zonder af te kijken. Het was een opmerking van Robert Jan Derksen tijdens een uitzending van Ziggo Sport. Toen ik die hoorde, ging ik het direct uit proberen in de tuin en verdomd: het werkte! Ook deze nieuwe truc lukte vandaag op de puttinggreen, zodat ik vol vertrouwen mijzelf meldde bij Erwin en Geert Jan, mijn flightgenoten van vandaag.

Nu kan ik ook vaak een held zijn op de drivingrange zijn en een kneus in de baan, maar vandaag lukte bijna alles: mijn drives gingen recht, ijzers haalden hun afstanden, bunkerslagen gingen prima en ook sommige chips eindigden bij de vlag. En dan kom ik aan zo'n score als vandaag: 91 slagen. Natuurlijk geen 72 slagen zoals Jip, maar voor mij een hele goede score en , belangrijker nog, goed spel. Dat de WECO mij dan beloond met een parkeerplaats voor een maand, door mijn playing handicap er af te halen, vind ik niet helemaal terecht, maar neem ik graag aan natuurlijk.

Tot zover mijn verslag van de wedstrijd van afgelopen zondag. Misschien geen standaard wedstrijdverslag, maar ik wilde jullie een beeld geven hoe ik onze sport beleef. Met dank aan Geert Jan en Erwin voor de gezelligheid en de WECO natuurlijk. Ik ga deze maand proberen wat aan mijn putten te doen, want dat loopt voor geen meter. Misschien koop ik wel een puttingmat, zodat ik in de woonkamer kan oefenen. Tot volgende maand!

Peter Vermaase